Pilskie szaleństwo

Wyjazd do Piły okazał się udany, pomimo nieciekawej pogody. Przede wszystkim była to zasługa ludzi, którzy razem ze mną zażywali letniego agroodpoczynku - Ewci, Pauliny i gospodarza Leszka.

Po fatalnej i męczącej podróży pociągiem, dotarliśmy z Ewcią do celu. Zabraliśmy po drodze Paulinkę i pojechaliśmy z Leszkiem i jego tatą do ich domu. Posiadłość spora, lecz nie było czasu, żeby to od razu obadać. To znaczy czas był, ale chęci nie - zmęczenie górowało nad ochotą. Po wyleniwieniu się i połapotaniu, w końcu wyszliśmy na spacer po posiadłości. Trawa, rzeka, krowy, lekki kapuśniaczek... świetny klimat.


Tak więc pierwszy dzień spędziliśmy głównie na pogawędkach, jedzeniu, graniu w triviala i odsypianiu. Trzeba było w końcu nabrać sił na dzień drugi, będący pod znakiem wycieczki po Pile. W końcu centrum miasta też może być ekscytujące... :-)

... a jeśli wygląda tak, to już w ogóle...



Oj tak! Park był niesamowity! Nawet cmentarz centralny w Szczecinie się chowa! Kamil oczywiście wykorzystał okazję, żeby się poprzytulać z Ewcią.



Następnie spotkaliśmy wiewiórkę...


... oraz kaczkę, która poznawszy sytuację polityczną w Polsce, najwyraźniej zastanawiała się co ze sobą począć.


Chcieliśmy także wysilić się intelektualnie. I zrobiliśmy to. Tak nam chyba zostało do dzisiaj.





Zdjęcia trzeba było obejrzeć, naturalnie.


Po wyjściu z parku, udaliśmy się w stronę zapowiadanego przez ponad dobę domku Staszica, przy którym oczywiście musieliśmy wykonać odpowiednie miny. No bo My to My! :-)


Drugą część dnia spędziliśmy na leniuchowaniu oraz grillowaniu. Smakowicie, prawda?


Trzeci dzień, oprócz lazyingu, spędziliśmy nad rzeką - próbując wymijać krople deszczu, które próbowały w nas trafić - nieskutecznie. Gwiazdą popołudnia był Misiu,


który miał swoje 5 minut na drzewie, jako Król Miś.


Tak też przebiegła wizyta w Schneidemuhlu.
A fotki zawdzięczamy Paulince

oraz Leszkowi


Jak Leszek nas jeszcze zaprosi, to chętnie wybiorę się jeszcze raz - może pogoda tym razem nas milej zaskoczy?

Wesoły autobus

Jechałem autobusem ze Szczecina do Kołobrzegu - na Wszystkich Świętych. To był wesoły autobus! :-D Najpierw w Szczecinie kierowca brał wszystkich jak popadło, nie patrząc, że sa osoby z biletami wykupionymi już wcześniej i wypadałoby, żeby mieli miejsce siedzące, do którego mają prawo. Nic nie pomogło, że byłem ponad 15 minut przed czasem odjazdu. Widocznie kierowcy się spieszyło, bo autobus był już prawie pełny. Zanim się dopchałem pokazując bilet, druga połowa autobusu była już zapełniona stojącymi. Po mnie jeszcze weszło chyba z 10-15 osób. Tłok był straszny, ale nic to. Przynajmniej mogłem się trzymać poręczy :-) Po pewnym czasie kierowca puścił muzykę - najpierw jeden kawałek rockowy, a potem disco polo i biesiadna muzyka chodnikowa. W oczach pasażerów zdziwienie, na ustach uśmiech. Minęło tak kilkanaście minut, wszystkim dookoła gorąco. Tuż obok mnie zemdlała dziewczyna, stojąca i trzymająca się poręczy. Inna dziewczyna ustąpiła jej miejsca siedzącego i otworzyła okno. W autobusie nadal disco z pola. A potem po połowie godziny słuchania rozmów młodych studentek (lub starych licealistek), które komentowały wydarzenia bieżące (autobusowe) i nie tylko, autobus stanął na przystanku, kierowca otworzył drzwi i ruszył z otwartymi :-D Po kilku minutach jazdy i zwracania uwagi kierowcy przez pasażerów, staruszek (bo ów człowiek miał dobrze po 50-tce) zamknął drzwi.

Drugą połowę drogi już przesiedziałem, gdyż większość załogi Wesołego Autobusu wysiadła w Gryficach. I ta druga połowa była już niestety nudna. Dlatego też wkleję tutaj mój wczorajszy stan konta i powiem Dobranoc :-)